[نادیا]

ديويد برونشتين

برونشتين از اهالى اوكراين و يكى از خلاق ترين و متفكر ترين استادان بزرگ است و از شگرد پيچيده اى در بازى برخوردار است كه كمترين كسى قادر به پيروى از آن ميباشد.

بازيهايش – همچون ديگر بازيكنان تاكتيكى – نشانگر آن است كه اگر بازيكن به تمام حوادث بازى مسلط باشد ايجاد هر گونه قربانى عجيب و پوزيسيون غيرعادى امكان پذير خواهد بود. برونشتين تقريباً قهرمان جهان شد و ارتقا بدين پايه را تنها به اتكا كمى استحكام بيشتر و كمى هم تكنيك آخر بازى بهتر بدست آورده است بعنوان يكى از متعهد ترين بازيكن روس شناخته شده است در تورنمنت سال ۵۰-۱۹۴۸ برترى را از آن خود كرد و رقيب رسمى بوتوينيك شد.

مسابقه ميان آنها به سال ۱۹۵۱ در حالى برگذار شد كه بوتوينيك از سال ۱۹۴۱ در هيچ تورنمنتى شركت نكرده و از تمرينات بدور بود در حاليكه رقيبش بطور مستمر در مسابقات رسمى كشور بازى كرده بود.بعد از كشاكشى چند، برونشتين يك امتياز جلو افتاد و اين در حالى بود كه دو بازى باقيمانده بود. اما هم قدرت و هم تكنيك آخر بازيش هر دو در مسابقه بيست و سوم شكست خوردند.

او و شلاختر (كه با لاسكر مساوى كرد ) تنها بازيكنانى بودند كه در مبارزه بر سر عنوان قهرمانى جهان با حريفانشان مساوى كردند . برونشتين از سال ۱۹۵۱ موفقيتهاى بسيارى در تورنمنتها داشته است. اما آوازه اش بيشتر در مورد تعداد بيشمار بازيهايش است كه قدرت و توانائى فوق العاده اى را طلب ميكند. يكى از گشايشهاى مورد علاقه وى سيستم قربانى شاه 1.e4 e5 2.f4است كه او عليرغم انتقاد و عيبجوئى ديگر استادان شوروى آنرا بكار ميبرد. (قبل از مسابقه ميان تيمهاى آمريكا و شوروى در سال ۱۹۴۶،بوتوينيك وى را از بكار بردن اين گشايش "بى اعتبار" منع كرد ).

اما برونشتين به بازى با اين گشايش ادامه داد و مجموعه درخشان پيروزيهايش به همه – از جمله اسپاسكى- ثابت نمود كه سيستم قربانى شاه بايستى از موزه قرن نوزدهم بيرون آورده شود.