قدیمی 13-12-2010, 06:37 AM   #1
(کاربر باتجربه)
 
alone آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Nov 2010
نوشته ها: 109   (نمایش پست ها)
تشکر: 0
5 بار در 4 پست از ایشان تشکر شده است
Not Ranked  0 score     
Icon27 معرفی رشته های قایقرانی




معرفی رشته های مختلف قایقرانی



آب های آرام




آب های آرام یکی از دو رشته ی المپیکی خانواده ی بزرگ قایقرانی است. آب های آرام1 به دو رشته ی کانو کانادایی و کایاک تقسیم می شود که این دو از نظر قوانین در مسابقات مشترکند.

قایق کانوکانادایی پ، قایق بسیار باریک و بدون سکانی است ورزشکار در آن زانو میزند و تنها به یک سمت پارو میزند. پاروی این رشته یک کفه داشته و در سمت دیگر آن دسته T دارد که قایقران آن را به دست میگیرد.

کایاک نیز قایقی باریک است که هدایت آن به وسیله ی سکان انجام میگیرد و قایقران در آن نشسته و با حرکات دست و کمر پارو می زند.

پاروی کایاک از هر دو طررف کفه دارد.

در مسابقات آب های آرام قایقرانان در مسیری مشخص و با علائم ویژه در مسافت های مختلف 1000، 500 و 200 متری مسابه می دهند. در این رشته مسابقاتی با مسافت های بیشتر از 1000 متر با دو نقطه ی برگشت و دو مسیر مستقیم نیز برگزار می شود. در واقع، هدف از این ورزش پارو زدند در مسافت های تعیین شده با بالاترین سرعت ممکن است.

مسابقات آب های آرام، در برنامه ی المپیک سال 1936 معرفی شدند و تا کنون نیز ادامه داشته اند. آب های آرام خود شامل دوازده مسابقه در المپیک است که به ترتیب عبارت اند از: کایاک یک نفره، کایاک دو نفره، کایاک چهار نفره، کانوی یک نفره و کانوی دو نفره هزار متر و پانصد متر مردان و کایاک یک نفره، کایاک دو نفره و کایاک چهار نفره پانصد متر زنان.

گذشته از المپیک مسابقات قهرمانی جهان فدراسیون جهانی بین المللی هر ساله در رده ی بزرگ سالان و هر دو سال یک بار در رده ی نوجوانان برای مردان و زنان انجام می گیرد.


اسلالوم





اسلالوم نیز دیگر رشته ی قایقرانی المپیکی است.

در اسلالوم مهارت و قدرت ورزشکاران در آب های خروشان از عوامل تعیین کننده در در مسابقات است. در این مسابقه ورزشکار باید سرعت خود را متناسب با دروازه هایی که در مسیر مشخص شده اند تنظیم کند. از این رو برخورد یا از دست دادن یک یا چند دروازه برای ورزشکار جرایمی را دربر دارد. به صورتی که امتیاز منفی این گونه جرایم به زمان ورزشکاران اضافه می شود.

ورزشکار باید مسافت تعیین شده ای را در فاصله ی زمانی مشخص با کمترین زمان ممکن و بون خطا به پایان رسانند. چنان چه ورزشکاران به یک یا هر دو میله ی دروازه برخورد کنند، دو ثانیه و اگر از دروازه ای عبور نکنند 50 ثانیه به تایم آن ها افزوده خواهد شد.

مسیر مسابقات اسلالوم در رود خانه های طبیعی یا مصنوعی و در مسافت های 250 و 600 متر طراحی می شود که قایقران ها باید به هنگام عبور از دروازه ها بر خلاف عقربه های ساعت حرکت کنند. این مسابقات در کایاک یک نفره، کانوی یک نفره و کانوی دو نفره برای مردان و کایاک یک نفره برای زنان برگزار می شود.

نخستین بار اسلالوم در المپیک 1972 مونیخ انجام شد و پس از آن با تاخیری 20 ساله بار دیگر در المپیک جای گرفت و در بارسلونا، آتلانتا، سیدنی، آتن و پکن برگزار شد؛ امید می رود در المپیک های آتی هم تداوم یابد.


آب های خروشان




شیب رودخانه های طبیعی همچنان روشی برای لذت بردن از ارتفاعات تماشایی قایقرانی قلمداد می شود. مسیر این رشته ی ورزشی متفاوت بوده و مجموعه ای از موانع طبیعی را دربر می گیرد.

در حقیقت مسابقات این رشته مهارت های فردی ورزشکار را آزمایش می کند. در این مسابقات رشته ی کایاک یک نفره برای بانوان و آقایان و رشته های کانوی یکنفره و دو نفره فقط برای آقایان برگزار می شود. برای این مسابقات رشته ی کلاسیک و رشته ی سرعت وجود دارد که رشته ی سرعت در دو مسافت 400 و 800 متر انجام می شود و همچنین ورزشکار در رشته ی کلاسیک می بایست حداکثر مسافت را در زمان کمتر از 30 دقیقه بپیمایند. شروع مسابقه ی آب های خروشان همانند اسلاوم به صورت انفرادی است.

نخستین دوره ی مسابقات قهرمانی جهان آب های خروشان، سال 1959 در فرانسه برگزار شد.


کانوپولو





رشته ی کانوپولو همانند فوتبال مهیج و تماشایی است که در آن دو تیم تلاش می کنند تا در میدانی آبی که شباهتی به میدان واتر پولو دارد، توپ را وارد درواره ی یکدیگر کنند.

پیدایش این رشته به دهه ی سی برمیگردد که قایقرانان اروپایی این ورزش را با نشستن در قایق و پرتاب توپ برای یکدیگر به بازیی توپی و جذاب تبدیل کردند.

قایق های کانو پولو دارای 3 متر طول است که از جلو و عقب با موادی محافظ (ضربه گیر) پوشیده شده است.

هر تیم کانوپولو، پنج بازیکن دارد که یکی از آن ها دروازه بان است.

ابعاد میدان این رشته، 35 متر طول و 23 متر عرض دارد؛ همچنین دروازه ها نیز 1x5/1 متر می باشد که لبه ی پایینی دروازه ها 2 متر از سطح آب فاصله دارد.


قایقرانی بادبانی





قایقرانی بادبانی رشته ای است بسیار قدیمی و قذمتی دیرینه دارد. به گونه ای که در سال 1520 شخصی به نام فردیناند دماژلان6، در اقیانوس آرام از این نوع قایق استفاده کرده است.

قایق هایی با بادبان 10 متر مربع از سوی فدراسیون جهانی قایقرانی پذیرفته شده و مسابقات جهانی آ ن هر سه سال یک بار برگزار می شود.



تورینگ





رشته ی غیر مسابقه ای اما جذاب تورینگ، امکان گسترده ای را برای شرکت کنندگان فراهم می آورد تا ضمن ماجراجویی بتوانند در امتاد سواحل گردشگری و تفریح کنند.

از مشهور ترین این رشته می توان به جان مک گریگور8، حقوقدان اسکاتلندی اشاره کرد خود به تنهایی این قایق را طراحی کرد.

روب روی9 نیز در سال 1865 از قایق تورینگ برای سفر به دور ددنیا استفاده کرد.


دراگون بوت



دراگون بوت یا قایق اژدها، یک ورزش تیمی است و معمولا 22نفر در قایق حاظرند؛ یک نفر درامر یا طبال که با طبل زدن ریتم پارو زنی را بین ورزشکاران یکنواخت می کند، بیست نفر پارو زن که به دو دسته ی 10 نفری چپ و راست تقسیم می شوند؛ یک نفر سکان دار که مسئول هدایت و فرماندهی قایق است.

رشته ی دراگون بوت در المپیک جایی نداشته و از مهمترین مسابقات آن می توان مسابقات بین قاره ای و مسابقات کاپ و تورنومنت جهانی را نامبرد.


ویرایش توسط boxer : 09-05-2011 در ساعت 07:57 AM دلیل: ویراش تصاویر
alone آنلاین نیست.  
Share on Facebook
پاسخ با نقل قول
قدیمی 06-05-2011, 11:48 PM   #2
(کاربر تازه وارد)
 
تاریخ عضویت: May 2011
محل سکونت: تهران
نوشته ها: 4   (نمایش پست ها)
تشکر: 0
0 بار در 0 پست از ایشان تشکر شده است
Not Ranked  0 score     
Icon137 انواع رشته های قایقرانی


انواع رشته های قایقرانی



كلیه قایق هایی كه توسط پارو و نیروی عضلانی شخص پاروزن، به حركت در می آید، و به جهت نوع حركت و پارویی كه در آن استفاده می شود، به دو بخش تقسیم می گردند كه تحت پوشش دو ارگان جداگانه كار می كنند
.



بخش اول كانوئینگ است كه تحت نظر فدراسیون جهانی قایقرانی i.c.f می باشد و این فدراسیون شامل كمیته های زیر است:

1-
كمیته آبهای آرام (مسابقات سرعت در پیست)
2-
كمیته اسلالوم (مارپیچ) و آبهای خروشان.
3-
كمیته ماراتن.
4-
كمیته كانوپولو.
5-
كمیته بادبانی.
6-
كمیته تورینگ.

بخش دوم روئینگ است كه تحت نظر فدراسیون جهانی پاروزنی می باشد.
کانوئینگ:
1- كمیته آبهای آرام (مسابقات سرعت در پیست)

-
مسابقات سرعت كه در پیست برگزار می گردد (آب راكد و بدون امواج).
-
ابعاد پیست سرعت به این صورت است كه طول آن حداقل 2500 متر، عرض آن حداقل 90 متر و عمق آن حداقل 2 متر می باشد.
-
اختلاف ارتفاع پیست از سطح دریاهای آزاد نباید زیاد باشد، زیرا ورزشكاران دچار مشكلات تنفسی می شوند.
-
در انتهای پیست یك ساختمان چند طبقه كه محل قرار گرفتن داوران می باشد، نیاز است و همچنین در انتهای پیست بایستی در روی خشكی یك جاده مستقیم و موازی با پیست وجود داشته باشد.
-
در ابتدای خط استارت، اسكله های كوچك متحركی وجود دارد به نام پانتون كه در شروع مسابقه، انتهای قایق ها به این اسكله ها مماس می گردد.
-
مسابقات سرعت در سه مسافت 200 متر، 500 متر و 1000 متر برگزار می گردد كه مسافت های 500 متر و 1000 متر باید در مسیر مستقیم صورت پذیرد.

انواع رشته های مسابقات سرعت عبارتند از: كایاك، كایاك تورینگ و كانو كانادایی.

كایاك: به قایقهایی گفته می شود كه با استفاده از یك پاروی دو كفه ای به حركت در می آید كه دو كفه نسبت به هم زاویه دارند. علامت اختصاری k برای كایاك به كار می رود. طریقه نشستن پاروزنان، به حالت نشسته روی صندلی ها و پاهای آنها كشید می باشد. صندلی ثابت و از سكان كه در انتهای قایق قرار گرفته، جهت كنترل قایق استفاده می شود.

انواع قایقهای كایاك عبارتند از: كایاك یك نفره، دو نفره و چهار نفره. طول پا روی كایاك متناسب با قد پاروزن می باشد.

كایاك تورینگ: علامت اختصاری كایاك تورینگ tk می باشد و یكی از قایقهای خانواده كایاك می باشد كه توسط همان پاروی كایاك به حركت در می آید. مسابقات آن هم شامل تورینگ كایاك یك نفره و دو نفره می باشد.

كانو كانادایی: كانو كانادایی كه با علامت اختصاری c شناخته می شود، نوعی از قایقهای مسابقات سرعت است كه با استفاده از یك پاروی یك كفه ای به حركت در می آید. طول این پارو از پاروی كایاك كوتاه تر است ولی كفه آن نسبتاً بزرگتر از پاروی كایاك است. طرز قرار گرفتن در این قایق، شبیه زانو زدن است و فاقد صندلی و سكان می باشد.

كانو كانادایی اقسام مختلفی دارد، از جمله: كانو كانادایی یك نفره، دو نفره و چهار نفره. مسابقات كانو كانادایی برای مردان در مسافت های 500 متر و 1000 متر و برای زنان تنها در مسافت 500 متر انجام می شود.

2- كمیته اسلالوم و آبهای خروشان

در این رشته هدف اصلی، طی مسیر و عبور از دروازه های قرار داده شده در مسیر، در كمترین زمان ممكن است و شامل رشته های كایاك یك نفره زنان، كایاك یك نفره مردان، كانو كانادایی یك نفره مردان و كانو كانادایی دو نفره مردان می باشد.

در رشته اسلالوم، طول پیست- یعنی فاصله شروع تا پایان – نباید بیشتر از 600 متر باشد. تعداد دروازه ها، بین 20 تا 25 است كه از این تعداد، حداقل 6 دروازه خلاف جهت آب می باشد. محل قرار گرفتن آخرین دروازه، باید حداقل 25 متر قبل از خط پایان باشد. فاصله بین میله دو دروازه، حداقل 2/1 متر و حداكثر 5/3 می باشد و ارتفاع میله های دروازه 2 متر است. همچنین قسمت پائین میله ها باید 15 سانتی متر بالاتر از سطح آب، قرار داشته باشد.

جریمه ها در رشته اسلالوم به این صورت است كه عبور صحیح از دروازه ها صفر امتیاز دارد و تماس با میله دروازه ها 5 امتیاز منفی. فشار آوردن عمودی به دروازه ها و عبور از سمت مخالف دروازه و واژگون كردن و عبور نكردن از دروازه مواردی است كه شامل 50 امتیاز منفی خواهد بود.

رشته آبهای خروشان: در این رشته هدف، طی مسیر 3 كیلومتری در كمترین زمان از رودخانه ای است كه جریان آب در آن سرعت زیادی دارد. در این رشته، از قایق های كایاك یك نفره و كانو كانادایی مخصوص آب های خروشان و كلاه و جلیقه نجات استفاده می شود.
3- كمیته ماراتن

در رشته ماراتن، هدف طی مسافت های طولانی – از 42 كیلومتر به بالا- در كمترین زمان ممكن است. در این رشته، از قایق كایاك با اندكی تفاوت در وزن و كانو كانادایی استفاده می شود.

4- كمیته كانوپولو

قایق كانوپولو دارای صندلی ثابت یك نفره است و طول آن 3 متر می باشد و 2 جای پای متحرك دارد. در این رشته، بازی با توپ توسط قایقرانان صورت می گیرد. دو تیم كه هر یك شامل 5 بازیكن می باشند، در محیطی محصور شده توسط بویرها بازی می كنند. این محیط دارای طول حداكثر 50 متر و حداقل 25 متر، عمق بیشتر از 2 متر و عرضی به اندازه دو سوم طول زمین است. دروازه ها به ابعاد 2×5/1 متر هستند و 2 متر بالاتر از سطح آب نصب می شوند. زمان بازی می تواند در دو نیمه 10 دقیقه ای یا 7 دقیقه زنده (یعنی توپ در جریان بازی) برگزار گردد. بین هر نیمه هم 3 دقیقه وقت استراحت در نظر گرفته می شود. بازیكنان كانوپولو مجهز به جلیقه نجات و كلاه ایمنی با محافظ و روكش كه جلوی قایق قرار می گیرد، می باشند. مسابقات كانوپولو معمولاً در استخر برگزار شده و از توپ واترپلو برای بازی استفاده می شود.
5- كمیته بادبانی

مسیر مسابقات قایقهای بادبانی اكثراً در دریا است. هدف اصلی، این است كه ورزشكاران به شكل یك مثلث، مسیر مسابقه را در كمترین زمان و با كمترین امتیاز منفی طی نمایند. مسیر مسابقه، با بویرهای شناور بزرگ مشخص گردیده است و از قایق های بادبانی استاندارد استفاده می شود.

6- كمیته تورینگ

هدف از این رشته، طی كردن مسافت های طولانی در كمترین زمان ممكن در مسیر رودخانه ها و غیره می باشد. در این رشته از قایق های تورینگ استفاده می شود.

روئینگ:

هدف از این رشته، طی كردن مسیری مشخص در كمترین زمان ممكن است. قایق هایی كه در این رشته از آنها استفاده می شود، اسكال نام دارند كه شامل انواع مختلفی هستند:

-
اسكال یك نفره دو پارویی.
-
اسكال دو نفره چهار پارویی.
-
اسكال چهار نفره، چهار یا هشت پارویی.
-
اسكال هشت نفره، هشت یا شانزده پارویی.
-
اسكال دوازده نفره، دوازده یا بیست و چهار پارویی.
-
اسكال هیجده نفره،‌ هیجده یا سی و شش پارویی.
مسابقات روئینگ برای مردان و زنان در پیست و در مسافتهای 1000 متر و 2000 متر به بالا برگزار می شود.


ویرایش توسط boxer : 09-05-2011 در ساعت 07:44 AM دلیل: ویرایش فونت و قرار دادن عکس
pasar2 آنلاین نیست.  
Share on Facebook
پاسخ با نقل قول
پاسخ

برچسب ها
قایق رانی, ورزش


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

BB code هست فعال
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
کد HTML غیر فعال است
Trackbacks are فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال




کپی رایت © 1388 . کلیه حقوق برای وبگاه حرف روز محفوظ است


Brain - Ecology - Dinosaurs - Science - Computer - Health - Space - Astronomy - Dino Dinosaurs